wtorek, 31 grudnia 2013

Liam Payne #Imagine.

"Kocham cie" - to ostatnie słowa które usłyszałam od Liama. Byłam z nim już ponad rok. Kochaliśmy się, spotykaliśmy się i troszczyliśmy się o siebie. Jednak to wszystko znikło gdy ... stało się coś okropnie smutnego.
Przyszłam do domu z zakupów. Harry i Louis siedzieli w salonie i oglądali jakiś głupi film. Niall (jak to zawsze Niall) szperał w lodówce. Zayn siedział na Facebooku i pisał ze swoją dziewczyną- Perrie Edwards z zespołu Little Mix, a Liam? Gdzie on był? Pobiegłam na górę, nawet nie przywitałam się z chłopakami tylko pobiegłam na górę. Otworzyłam drzwi do naszego pokoju i ujrzałam Liama siedzącego na łóżku z głową opuszczoną na dół.
- Liam, kochanie co się stało?- zapytałam siadając koło niego i wtulając się w niego.
- Nic, na prawdę nic- odpowiedział obracając się w moją stronę.
- Widzę przecież, że coś się stało.
- No ... chodzi o to, że cię kocham i chciałem sobie coś uświadomić.
- No ale co uświadomić.
- Że jesteś najpiękniejszą, najmądrzejszą i najukochańszą dziewczyna na świecie. Jakim cudem na ciebie trafiłem, powiedz mi jakim cudem?!
- Liam. O co ci chodzi? Co chcesz przez to powiedzieć?
Nagle chłopak uklęknął przede mną i wyciągnął czerwone pudełeczko w kształcie serduszka. Otworzył je i włożył mi pierścionek na palec.
- [T.I]. Kocham cię. Chce być z tobą na zawsze. Wyjdziesz za mnie?
- Och. Liam nie wiem co mam powiedzieć. Pewnie, że tak!
Po chwili pocałowałam go tak namiętnie, że chłopak aż się zdziwił. Gdy się nareszcie do siebie oderwaliśmy zeszliśmy na dół powiedzieć to chłopakom. 
- Ej posłuchajcie- powiedział Liam trzymając mnie za rękę.- Ja i [T.I] jesteśmy ... 
- No co jesteście!- krzyknęli wszyscy pod wielkim napięciem.
- Jesteśmy zaręczeni!
Chłopcy zaczęli bić brawo i gratulować nam.
- Kiedy ślub?- zawołał Harry obejmując mnie przyjaźnie.
- No nie wiem. Jeszcze nie zrobiliśmy następnego kroku, ale ... wkrótce zrobimy, prawda kochanie.
- Oj prawda, prawda.
*Kilka tygodni później*
- Liam- podeszłam do niego trochę zmartwiona.
- Co się stało kochanie?
- Ja ... ja ...
- Co ty? Co się stało? Ktoś cie skrzywdził?!
- Ja ... jestem w ciąży. 
- Co ...? To ja będę tatą!- krzyknął po czym wstał i wtulił się we mnie.- Gratuluję ci! To znaczy nam! Czemu jesteś taka smutna?
- Ja ... ja nie jestem na to gotowa. Nie mogę- gdy to powiedziałam zaczęłam płakać.
- Ojejku, nie płacz. Razem przez to przejdziemy. Będę zawsze przy tobie. Obiecuję.
- Liam.
- Tak?
- Kocham cię.
- Ja ciebie też koteczku.
- Jak ... jak my to powiemy chłopakom? 
- Kochanie. To już nie ich sprawa czy im się będzie to podobało czy nie. Nam się to podoba i my tego chcemy, to jest najważniejsze.
- Kocham cię- wtuliłam się znowu w niego.
- Chodź. Pójdziemy na kolację do tej restauracji o której mówił Niall, dobrze?
- Dobrze.
Wyszliśmy z domu. szliśmy sobie spacerkiem. Nie spieszyło nam się. Jednak nie mieliśmy tak daleko więc zaraz dotarliśmy na miejsce. Liam Odsunął krzesło i pokazał ręka bym usiadła. Po kolacji wyszliśmy z restauracji. Przechodziliśmy przez pasy gdy ... jakiś wariat na motorze wjechał na Liama. Zaczęłam krzyczeć na pomoc. Zadzwoniłam po pogotowie i po chłopaków. Nie czekałam długo. Karetka szybko wzięła Liama i sprawcę wypadku do szpitala a ja pojechałam z chłopakami autem Louisa do szpitala. Siedzieliśmy w wielkim oczekiwaniu. Nagle lekarz wyszedł z uśmiechem na twarzy.
- Pani Payne?- zapytał.
- Tak! Co z nim?
- Jego stan jest już stabilny. Może pani wejść się z nim zobaczyć.
Posłusznie weszłam i siadłam obok jego łóżka.
- [T.I]?
- Tak, jestem tu kochanie.
- Ja przepraszam.
- Za co mnie przepraszasz?
- Za wszystko co złego dla ciebie zrobiłem.
- Liam ja ...
- Kocham cię- powiedział i nagle ... stało się. 
Lekarze szybko kazali mi opuścić pomieszczenie. Widziałam tylko jak go reanimują. Po 15 minutach pielęgniarka wyszła i podeszła do mnie. 
- Niestety- powiedziała.- Pan Liam nie przeżył. Obrażenia były zbyt wielkie. Przykro mi.
Wybuchłam płaczem. Chłopcy mnie przytulili. Sami zaczęli płakać. 
- To nie może być prawda!- krzyczałam.- Nie teraz! Liam nie opuszczaj mnie akurat teraz!
- [T.I.] już na późno. On ... go już nie ma z nami.
- Ale ja jestem w ciąży. Czy wy tego nie rozumiecie! Co ja teraz zrobię, co ja zrobię?!!! 
- Pomożemy ci. Nie bój się- powiedział Zayn całując mnie w czoło.
- Dziękuję wam.
- On jest z tobą, o właśnie tutaj- powiedział Harry wskazując na moje serce.

Teraz gdy jestem już starsza nie myślę o tym co się wtedy stało. Ja i Liam mamy wspaniałą córeczkę- April. Ma już 5 latek. Często z nią chodzę na cmentarz i opowiadam jej jakiego to miała wspaniałego tatę.

Niall Horan #Imagine.

To był najpiękniejszy dzień mojego życia. Nareszcie poznałam tego jedynego. Opowiem wam to ze szczegółami.
Wstałam rano. Jak zwykle miałam z tym problemy. Zjadłam śniadanie i wypiłam ciepłą herbatę. Potem przeniosłam się z kuchni od łazienki. Umyłam zęby i twarz . Zrobiłam sobie leciutki makijaż i ubrałam się w to. Uczesałam się w wysokiego koka. Zeszłam na parter i ubrałam kurtkę i czerwone Converse. Wyszłam na podwórko i wsiadłam do auta. Mama zwiozła mnie do szkoły po czym sama pojechała do pracy. Zeszłam do szatni. Poszłam w stronę mojej szafki. Obróciłam się i zobaczyłam Jenny i Maję.
- Hej- przywitałam je.
- Cześć!- zawołały jednocześnie.
- [T.I.] wiesz kto do mnie napisał na fb!- krzyknęła Jenny.- Zgadnij!
- Hmm ... niech się zastanowię. Ten chłopak z 3b, tak?
- Taak! I umówiliśmy się na dzisiaj po szkole, fajnie no nie!
- Dobra Jenny opowiesz to jej później.- powiedziała Maja jednocześnie zakładając plecak.- Chodźmy się przebrać do szatni, bo mamy w-f na pierwszej lekcji.
- Ok- powiedziałam jednocześnie z Jenny.
Gdy szłyśmy w trójkę korytarzem, zobaczyłyśmy, że dziewczyny z klasy 3a wchodzą do szatni.
- Ej myślicie, że mają w-f na pierwszej lekcji tak jak my?- zapytała Maja.
- Wszystko na to wskazuje- odparłam.
Weszłyśmy do szatni.
- Hej dziewczyny!- zawołała z uśmiechem na twarzy jedna z nich.- Wiecie, że mamy z wami dzisiaj w-f.
- To fajnie- powiedziała Maja.
Zaczęłyśmy się przebierać. Ja przebrałam się pierwsza. Było jeszcze 10 minut do dzwonka na lekcje. Postanowiłam iść do sklepiku szkolnego kupić sobie coś do picia. Nagle drzwi od szatni otworzyły się i weszły: Gabriela, Jessie, Marlena, Ida, Patricia, Weronica i Natalia. Przywitałyśmy się. One zaczęły się przebierać, a ja zaczęłam szukać pieniędzy w plecaku. Gdy je znalazłam otworzyłam drzwi i kogoś uderzyłam. Szybko się zerwałam i zaczęłam coś do niego gadać.
- Jezu! Nic ci się nie stało?! Ja przepraszam Nie widziałam cię.
Chłopak ocknął się i popatrzył mi w oczy. Nie wiem co we mnie wstąpiło. Patrzyłam na niego jak na jakiegoś boga. Chyba się w nim zakochałam. Nasze oczy patrzyły na siebie z wielka troską.
- Nic się nie stało- zaśmiał się.- To ja chodzę jak jakiś ... yyy ... jak jakiś ... no dobra nieważne.
- Dobra ja już może pójdę, paa- powiedziałam cała czerwona ze wstydu.
- Paa.
Ze sklepiku wróciłam szczęśliwa. Śmiała się na głos do dziewczyn. Ciągle o nim myślałam. Nagle dzwonek na lekcje zadzwonił. Po chwili do szatni weszły pozostałe dziewczyny z mojej klasy, w tym Julia- moja przyjaciółka. Weszłyśmy na sale gimnastyczną, na zbiórkę. Zaraz potem weszła nauczycielka. Coś tam zaczęła gadać o jakiś zawodach, ale ja jej nie słuchałam. Patrzyłam ciągle na tego pięknego blondyna.
- [T.I.]! Ty mnie w ogóle słuchasz?- krzyknęła nauczycielka wskazując na mnie.
- Ja ... ja słucham.
Wszyscy się na mnie patrzyli. On też. Byłam cała czerwona ze wstydu.
- Caroline ty poprowadzisz rozgrzewkę u dziewczyn, a ty Jack u chłopców- rzekła po chwili nauczycielka.- Jak się rozgrzejecie to gramy w koszykówkę.
*Po rozgrzewce*
- Niall, Kuba, Gabriela i Ola wybieracie drużyny- powiedziała nauczycielka. Już wiem jak ma on ma na imię! To Niall! Piękne imię.
Nie wiem czy to przypadek ale pierwszy mecz graliśmy właśnie z drużyną Nialla. A zapomniałam wam powiedzieć w kogo drużynie jestem. Jestem w drużynie Gabrieli z innymi dziewczynami z klasy. Ten mecz zremisowaliśmy. W ostatnim meczu graliśmy z drużyną Nialla.. Gdy biegłam chłopak na mnie wpadł. Przewrócił się na mnie. Wszyscy się z nas śmiali, ale nam to nie przeszkadzało. Znowu patrzyliśmy się na siebie.
- No to teraz ja cię przepraszam- powiedział Niall śmiejąc się.- Ty się nazywasz [T.I], tak?
W tym momencie Niall pomógł mi wstać.
- Tak. Jestem [T.I]. Spotkajmy się dziś po szkole o 13.30 ok?
- Ok.
*Po lekcjach*
- Niall jesteś!- zawołałam.
- Tak. To gdzie idziemy?
- Hmm.
Nie zastanawiając się długo wybraliśmy park. Po 5 minutach byliśmy już na miejscu. Poszliśmy nad fontannę. Nagle poczułam, że ktoś mnie popycha. Niall wepchnął mnie do fontanny!
- Co ty robisz! - krzyknęłam.
Zrobiłam złowieszczy uśmieszek. Ochlapałam go. On się poślizgnął i wpadł koło mnie do fontanny.
- Hahahaha- śmialiśmy się na głoś.
Po chwili Nasze twarze zbliżyły się do siebie. Pocałowałam go!
- Ojej! Przepraszam. Nie wiem co we mnie wstąpiło!
- Czy ja powiedziałem, że tego nie chcę- powiedział jednocześnie biorąc moja twarz w jego ręce i całując jeszcze bardziej namiętnie.
- Niall kocham cię!
- Ja ciebie też [T.I.].

Harry Styles #Imagine.

Nareszcie nadeszły tak długo oczekiwane wakacje. Jeszcze przed "letnimi feriami" umówiłam się z moją przyjaciółką Camilą, że przyjadę do niej na tydzień. Moja mama nie dała się długo namawiać.Zawiezie mnie do niej jutro przed obiadem. Teraz się do niej pakuję. Gdy już stwierdziłam, że wszystko mam przygotowane, postanowiłam pograć sobie na Playstation. Godziny mijały bardzo szybko. Zanim się obejrzałam była już 23. Powyłączałam wszystko i pobiegłam się wykąpać. Położyła się do łóżka i zasnęłam. Obudził mnie dzwoniący telefon. To była Camila.
*- Halo? - powiedziałam zachrypniętym głosem.
- [Twoje.Imię] gdzie ty jesteś?!
- W domu a co?
- Miałaś u mnie być przed obiadem, a jest prawie 14. Kiedy przyjedziesz?
- Ojejku! Zaspałam. Przepraszam Cię. Przyjadę za godzinkę, obiecuję.
- Okey. To czekam. Do zobaczenia.
- Pa!*
Szybko wstałam i zaczęłam się szykować. Ubrałam się w to. Zjadłam kanapkę z nutellą i pobiegłam powiedzieć mamie, że już możemy jechać. Gdy dotarłam na miejsce, Camila już na mnie czekała.
- Hej! - podbiegłam do niej i przytuliłam na powitanie.
- Hej. Twoja mama już pojechała?
- Tak, a co?
- A nic. Moja mama myślała, że twoja by została na lemoniadę.
- Ahh. No cóż nie wiedziałam.
- Nie no spoko. Mam pomysł. Chodźmy do mieszkania, odłożysz sobie torbę i pójdziemy na boiska, pograć w siatkę.
- Okey.
Pobiegłyśmy do mieszkania Camili.
- No a może przebierzemy się w stroje kąpielowe? - zapytała Camila po chwili.
- Pewnie, świetny pomysł.
Obie przebrałyśmy się w stroje kąpielowe (dwuczęściowe). Ja w taki, a Camila w taki. Ubrałyśmy na stroje krótkie szorty i bluzką na ramiączkach. Wzięłyśmy wodę  i lemoniadę dla nas dwóch. Wyszłyśmy z bloku i pobiegłyśmy na boiska. Było tam boisko do piłki nożnej, zajęte przez dwóch chłopaków i cztery boiska do siatkówki. Akurat jedno było wolne. Zajęłyśmy je. Rozebrałyśmy się i zaczęłyśmy grę. Czułam się jednak trochę niezręcznie bo Ci dwaj chłopcy ciągle się na mnie i Camilę patrzyli. Jeden miał blond włosy i niebieskie oczy, a drugi piękne ciemno-brązowe loczki i zielone oczy i to on wpadł mi w oko. Grałyśmy już jakiś czas więc postanowiłyśmy zrobić sobie przerwę. Po chwili obaj chłopcy podeszli do nas.
- Siema - powiedział niebieskooki. - Jestem Niall.
- A ja Harry - powiedział drugi.
- Ja jestem Camila, a to moja przyjaciółka [T.I.] - powiedziała dziewczyna pokazując na mnie.
Chłopcu usiedli koło nas.
- Czemu nie gracie?- zapytał Niall.
- Mamy przerwę - powiedziała Camila. - A co chcecie grać z nami?.
- Pewnie - powiedział uśmiechnięty Harry.
Zaczęliśmy grę. Oni byli w jednej drużynie, a ja z Camilą w drugiej. Graliśmy i graliśmy, aż postanowiliśmy zrobić sobie drugą przerwę. Rozmawialiśmy na różne tematy, przez co dobrze się poznaliśmy. Zauważyłam też dziwne zachowanie Harry'ego. Ciągle się na mnie patrzył, a gdy ja na niego spojrzałam, chłopak szybko odwracał wzrok w inną stronę.
- Hej, a ja może pójdę po jakieś lody, co wy na to? - zapytała Camila.
- To ja chętnie pójdę z tobą.- powiedział Niall.
Camila i Niall poszli do sklepu, a ja i Harry siedzieliśmy w milczeniu. Jednak po chwili wybuchłam.
- Co ty się tak na mnie ciągle patrzysz? - zapytałam chłopaka.
- No bo tutaj nie ma nikogo takiego, aby się na niego popatrzyć.
- Yyy. Czy ty masz na myśli, no że ... ja ci się podobam?
- Nie ... to znaczy ... tak ale nie o to chodzi.
- Aha, spoko. Bo ja ci powiem szczerze, że ty według mnie jesteś fajny i ładny...
- Podobam Ci się?
- No ... a ja się tobie podobam? Wiesz pytałam wcześniej.
- No tak ... a ja tobie.
- Hmm. To chyba znasz już tą odpowiedź Harry.
W tym właśnie momencie wstałam i poszłam na miejsce sędziego od meczu do siatkówki. Chłopak przez chwilę patrzył na mnie, po czy podszedł do mnie. Nagle zaczął mnie gilgotać. Spadłam na niego.
-O boże! Boli cię coś?! - krzyczałam.
- Boli mnie palec.
- To daj ucałuję - powiedziawszy to wzięłam jego palec i ucałowałam delikatnie. - Boli Cię jeszcze coś?
- Tak. - powiedział ze złowieszczym uśmieszkiem.
- No a co?
- Usta.
Uśmiechnęłam się do niego po czym pocałowałam go w usta tak namiętnie jak umiałam.
- Wow. - powiedział.
- No co?
- Jesteś wspaniała. Chciałabyś ze mną chodzić?
- No ale znamy się dopiero jeden dzień.
- Wierzysz w miłość od pierwszego wejrzenia?
- Tak. Harry kocham Cię.
- Ja ciebie też.
________________________________________________________________________________
No i pierwszy imagin mam z głowy ♥
Komentarze mile widziane ♥♥

Na sam początek.

Hej ♥. Witam was na moim blogu z imaginami o najsłynniejszym boysbandzie ONE DIRECTION. Drogie Directionerki kocham was, więc piszę to tylko dla was. Chciałabym, abyście komentowali i pisali o kim mam pisać następne imaginy.
~Kocham was Iga.